Ono što prolazi, ostaje. Nešto drugo počinje ovde.
Papir me ne zanima zbog onoga što jeste. Zanima me zbog onoga što može da postane.
PAPEL je autorska skulpturalna praksa koja polazi od papira kao materijala i istražuje njegovu mogućnost da postane nešto drugo. U središtu prakse nalazi se transformacija.
Šta papir može da postane
PAPEL razvija autorski kompozit na bazi papirnih vlakana. Papir nije krajnja tačka, već početak. Kroz proces transformacije menja svoju strukturu, gustinu i karakter, otvarajući mogućnost za nastanak materijala drugačijih svojstava i skulpturalnog potencijala. Materijal se menja kroz različite faze obrade, od sirovog papirnog ostatka do kompaktne mase sposobne da prihvati, zadrži i izgradi skulpturalnu formu. Ovaj proces je deo autorskog jezika. Površina ne sakriva put koji je materijal prošao. Na njoj ostaju vidljive promene koje su se dogodile tokom procesa. Tragovi vlakana, slojeva, pritiska i sušenja. Zato je svaka površina istovremeno i završni sloj i zapis transformacije. PAPEL ne polazi od unapred zadate forme. Ona nastaje kroz dugotrajan proces oblikovanja, sušenja i završne obrade. Razvija se u odnosu sa materijalom, kroz njegovu gustinu, otpor, ponašanje i mogućnosti. Materijal nije samo sredstvo. On je aktivni deo nastanka dela.
Od odbačenog do umetnosti
PAPEL je autorska skulpturalna praksa koja polazi od papira kao materijala i istražuje njegovu mogućnost da postane nešto drugo. U središtu prakse nalazi se transformacija. PAPEL razvija autorski proces u kome papir izlazi iz svoje uobičajene funkcije i postaje materijal sposoban da gradi formu, strukturu i prostorno prisustvo. Kroz spor i slojevit proces rada nastaju objekti koji preispituju granice materijala i način na koji ga doživljavamo. PAPEL nastaje na preseku savremene umetnosti, dizajna i materijalnog istraživanja.
Prostor prepoznavanja
PAPEL se razvija kroz različite umetničke, dizajnerske i arhitektonske okvire. Radovi se predstavljaju kroz izložbe, instalacije i saradnje sa arhitektama i dizajnerima, otvarajući nove mogućnosti njihovog sagledavanja. Svako novo okruženje menja način na koji se delo doživljava. U galerijskom prostoru radovi se čitaju kao savremena skulpturalna praksa usmerena na istraživanje materijala. U enterijeru ostvaruju dijalog sa ambijentom kao samostalni objekti ili prostorne intervencije. PAPEL je do sada predstavljen na samostalnoj izložbi, grupnim izložbama i međunarodnim bijenalima, uz objave i intervjue u publikacijama posvećenim dizajnu, enterijeru i materijalima.
Milica Stanišić je dizajnerka i umetnica iz Beograda. Više od dve decenije iskustva u dizajnu i vizuelnim komunikacijama oblikovalo je njen senzibilitet za formu, sistem i odnose između elemenata. Vremenom se rad iz vizuelnog domena proširio na materijal i prostornu formu, otvarajući novi pravac autorske prakse. Iz tog pomeranja nastao je PAPEL. Kroz PAPEL povezuje iskustvo stečeno u dizajnu istražujući granice između materijala i procesa. Razvija sopstveni kompozit i način rada kroz koji papir dobija novu skulpturalnu pojavnost.
